Web Toolbar by Wibiya Δυσπλασία Ισχίου Σκύλου (Συμπτωματολογία) ~ Dog Lover Blogspot

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

Δυσπλασία Ισχίου Σκύλου (Συμπτωματολογία)

Δυσπλασία Ισχίου Σκύλου (Συμπτωματολογία)Aν και η δυσπλασία του ισχίου προσβάλλει όλες τις φυλές των σκύλων, οι μεγαλόσωμες και γιγαντόσωμες φυλές φαίνεται πως έχουν μεγαλύτερη προδιάθεση. Η μελέτη για την προδιάθεση των διαφόρων φυλών στην νόσο στηρίζεται σε ακτινογραφίες που στέλνονται εθελοντικά από ιδιώτες κτηνιάτρους στα διάφορα κέντρα αναφοράς της νόσου. Είναι, λοιπόν, ευνόητο πως ακτινογραφίες ζώων στις οποίες οι αλλοιώσεις της δυσπλασίας είναι ορατές ακόμη και από μη εξειδικευμένους κτηνιάτρους, δεν φτάνουν ποτέ στα παραπάνω κέντρα. Για αυτό το λόγο η πραγματική προδιάθεση των φυλών, μάλλον, δεν αντικατροπτίζεται από τις μέχρι τώρα σχετικές αναφορές.

Η νόσος έχει διπλό χαρακτήρα αναφορικά με την εκδήλωσή της στα ζώα διαφορετικών ηλικιών. Συνήθως, τα συμπτώματα εμφανίζονται στην ηλικία των 4-12 μηνών ή/και σε ηλικία μεγαλύτερη των 15 μηνών. Υπάρχει, δηλαδή, ένα ενδιάμεσο χρονικό διάστημα στο στο οποίο ζώα με δυσπλαστικά ισχία δεν εμφανίζουν κλινικά συμπτώματα. Η συμπτωματολογία, ανάλογα με την ηλικία, είναι αποτέλεσμα της αστάθειας της άρθρωσης ή της οστεοαρθρίτιδας που ακολουθεί.

Τα πρώτα κλινικά συμπτώματα εμφανίζονται, συνήθως, στην ηλικία των 4-12 μηνών και οφείλονται στην αστάθεια της άρθρωσης του ισχίου. Καθώς ο αρθρικός θύλακος παχύνεται, η περιαρθρική μυική μάζα αναπτύσσεται και τα οστά αναδιαμορφώνονται, η άρθρωση σταθεροποιείται και τα κλινικά συμπτώματα υποχωρούν.

Κλινικά η νόσος εκδηλώνεται πάλι στην ηλικία των 15, περίπου, μηνών οπότε η οστεροαρθρίτιδα έχει, συνήθως, προχωρήσει τόσο ώστε ο πόνος να δυσχεραίνει τη λειτουργία της άρθρωσης. Ζώα στα οποία η αρχική αστάθεια της άρθρωσης είναι μικρού βαθμού, πρωτοεμφανίζουν κλινικά συμπτώματα σε μεγάλη ηλικία λόγω της προχωρημένης οστεοαρθρίτιδας, ενώ σε ζώα με έντονη αστάθεια η οστεοαρθρίτιδα μπορεί να γίνει κλινικά εμφανής πριν την ενηλικίωση. Στα αρχικά στάδια την νόσου η κλινική εκδήλωση μπορεί να είναι οξεία λόγω μικρορωγμών του οστού κάτω από την αρθρική επιφάνεια της κοτύλης ή λόγω εξαρθρήματος. Στα επόμενα στάδια η εκδήλωση έχει, συνήθως, χρόνιο χαρακτήρα.

Νοσήματα με παρόμοια κλινικά συμπτώματα είναι το εξάρθρημα της επιγονατίδας, η ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου, η άσηπτη νέκρωση της κεφαλής του μηριαίου οστού (Legg-Calve-Perthes disease), η οστεοχόνδρωση των αρθρώσεων του γόνατος και του ταρσού, η εκφυλιστική μυελοπάθεια και το οσφυοϊερό σύνδρομο.

Χρήστος Νικολάου, Κτηνίατρος, MCRVS

diagnovet