Web Toolbar by Wibiya Είσαι έτοιμος να υιοθετήσεις ζώο; ~ Dog Lover Blogspot

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012

Είσαι έτοιμος να υιοθετήσεις ζώο;

    Ένα πολύ βασικό στάδιο στην διαδικασία υιοθεσίας ζώου είναι το πριν, δηλαδή η λήψη της απόφασης για υιοθεσία, στο οποίο δυστυχώς πολύ λίγοι δίνουν σημασία.


    Αυτές ειδικά τις Χριστουγεννιάτικες μέρες όλοι σκέφτονται να υιοθετήσουν πιο έντονα,γι αυτό και γράφω αυτό το κείμενο. Είχα πάνω από 10 mails μαμάδων που ζητούσαν ένα ''ομορφο, μικρό σκυλάκι για τα παιδάκια τους να τους το κάνουν εκπληξη τώρα που είναι Χριστούγεννα να μη μαδάει και να ναι κανις κατά προτίμηση''.


    Αγαπητοί μου, μια υιοθεσία ΔΕΝ γίνεται έτσι.
    Το 80% αυτών των υιοθεσιών καταλήγουν σε επιστροφές ή και χειρότερα: εγκαταλείψεις και oops!ζευγαρώματα.

    Το πρόβλημα δυστυχώς δεν επικεντρώνεται μόνο στα Χριστούγεννα. Ισως είναι και επειδή έχουν ελεύθερο χρόνο να ασχοληθούν μαζί του στο σπίτι ή να κάνουν μια βόλτα στις..βιτρίνες των πετ σοπ! Είναι και οι άγιες μερες που μας κάνουν πιο καλούς και μας ξεχειλίζει η αγάπη... φαίνεται και δεν έχουμε πού να τη διοχετεύσουμε.


    Θα μιλήσω για κάθε περίοδο, για κάθε αποφαση υιοθεσίας.


    Δεν παίρνουμε ένα ζώο για να ικανοποιήσουμε το παιδί μας,επειδή μας γκρινιάζει ότι θελει ζώο ή επειδή έχει γενέθλια για δώρο.


    -Φυσικά είμαι υπέρ να έχουν τα παιδιά ζώο. Πιστεύω ότι γίνονται πιο υπεύθυνα,μαθαίνουν να αγαπάνε και να φροντίζουν ένα άλλο πλάσμα. Ή ίσως σαν γονείς θελουμε να το ευχαριστήσουμε.


    Αυτό που πρέπει να σκεφτούμε είναι αυή η φραση-κλειδί:


    Το ζώο θα ικανοποιείται απ οσα μπορούμε να του προσφέρουμε;


    Επίσης, δεν παίρνουμε ζώο για να λέμε ότι έχουμε ή γιατί χαρίζεται για κάποιο λόγο κάποιο ρατσάτο και πάντα ήταν το όνειρό μας ή γιατί μένουμε μόνοι.


    -Φυσικά και είναι μια πολυ καλή παρέα, υπάρχουν πολλά που έχουν αναγκη και χρειάζονται βοήθεια.




    Δεν παίρνουμε ζώο γιατί χαριζει κουτάβια ο φίλος μας απ το γραφείο.


    Δεν παίρνουμε ένα ζώο από αντίδραση γιατί μας λένε όχι οι γονείς.
    κλπ..κλπ..




    Απ το να πάρουμε ένα ζώο που θα καταλήξει δεμένο στο κήπο ή στη ταράτσα ή 24 ώρες σ ένα μπαλκόνι και να το μαλώνουμε όποτε φωνάζει είναι καλυτερα να ΜΗΝ πάρουμε ποτέ!


    Ετσι,πρέπει να δίνεται μεγάλη έμφαση στα υπέρ και τα κατά, στο ζύγισμα ΠΡΙΝ πάρουμε την απόφαση. Το να υιοθετήσεις είναι πανεύκολο. Το να τα βγάλεις πέρα,αν δε μπορείς είναι το δύσκολο που θα πρεπε να χει προβλεφτεί απο πριν.


    Αρα:
    Οσοι είστε γονείς:
    Αποφασίστε να πάρετε ζώο όταν τα παιδιά σας δεν είναι πολύ μικρά. Πχ: 10 ετών είναι μια καλή ηλικία.
    Σε διαφορετική περίπτωση ΟΛΕΣ οι ευθύνες του ζώου θα πεσουν πανω σας έστω και αν το 5 χρονο αγγελούδι σας σας ελιπαρούσε τόσο καιρό για ένα μαλλιαρό φίλο.
    Πρέπει να παρετε ζώο όταν μπορούν και τα παιδιά να συμμετέχουν στη φροντίδα του για να γίνουν και τα ίδια πιο υπεύθυνα.
    Το ζώο δεν είναι άλλο ένα παιχνίδι που όταν θα τελειώσουν μαζί του θα το βαλουν στο ράφι.


    Μιλήστε μαζί τους και εξηγήστε τους ότι δεν γίνεται,αν πραγματικά δε γίνεται λόγω χώρου ή άλλου.


    Επιλέξτε ζώο που ταιριάζει στο τρόπο ζωής σας. (*)


    Οσοι είστε παιδιά-γιατί πολλοί μου στελνουν και είναι 16 ή 18:
    Αν ΔΕΝ έχετε τη συγκατάθεση των γονιών σας, μην ψάχνετε για ζώο. Σας κάνει να το θελετε όλο και πιο πολύ. Πολλές φορές οι γονείς λένε ''όχι'' επειδή σκέφτονται όσα δεν σκεφτεστε εσείς:
    -πού θα το πάμε το καλοκαίρι που θελουμε να φύγουμε;
    -πού θα μένει τις 18 ώρες που λείπουμε απ το σπίτι;
    -πόσα λεφτά θελει για εμβόλια και φαϊ;
    -ποιός θα το καθαρίζει;
    -αφού μένουμε σε διαμέρισμα,πού θα μπει το λυκόκυλο που μας ζητάει το παιδί μας;
    και άλλα τέτοια.
    Φυσικά πολλοί γονείς είναι αντίθετοι με την υιοθεσία ζώου για άλλους λόγους, όπως:
    -''Αμα έχεις γάτα δε μπορείς να κάνεις παιδιά'' ή
    -''Ο σκύλος είναι για το χωριό,όχι για τους καναπέδες''.
    Τέτοια επιχειρήμτα αντιμετωπίζονται με συζήτηση και έρευνα στο Διαδίκτυο ή σε ιατρικά βιβλία.
    Με συζήτηση και ΟΧΙ με ΠΕΙΘΩ μπορείτε να βρείτε μια άκρη.


    (*)Γενικότερα τώρα,προς όλους:
    ΠΡΙΝ
    υιοθετήσετε ένα ζώο σκεφτείτε:
    1.Τον τρόπο ζωής σας. Πόσες ώρες λείπετε απ το σπίτι; Αν δουλεύετε 15 ώρες, τι το θέλετε ένα υπερδραστήριο Χάσκυ;


    2.Το χώρο που διαθέτετε. Αν ζείτε σε διαμέρισμα,φροντίστε να παρετε μικρόσωμο σκύλο ή γάτα. Ή ίσως κουνέλι ή χαμστερ για αρχή.
    Το μπαλκόνι δεν είναι ο χώρος για ένα ζώο. Πρέπει να είναι και μέσα στο σπίτι.
    Αμα δε μπορείτε τις τρίχες, τι το θελετε το ζώο χρυσή μου?Παρτε παπαγαλάκι!
    {Ισως να μην τα περιμενατε αυτά απο μενα. Τα ζώα προσφέρουν παρα πολλά πραγματα και δεν θα μπορούσα να ζήσω χωρίς αυτά πλέον. Τα λατρεύω. Το θέμα όμως δεν είναι να χουμε ολοι ζώο..γιατί είδαμε τα αποτελέσματα: ανεύθυνα ζευγαρώματα, εγκαταλείψεις κλπ. Αν δεν μπορούμε, να μην έχουμε.
    Θα ταν πολυ πιο εύκολο για μενα να παρακινώ να υιοθετεούν ζώα όλο και να δίνω σ οποιον μου ζητά,χωρίς να τον..... ανακρίνω πρώτα!!
    Τόσα υπάρχουν που θελουμε να φύγουν επιτελους απ τα ''ΧΑΡΙΖΟΝΤΑΙ". Δεν είναι όμως αυτό παντα το σωστότερο.}


    3. Τον χρόνο που έχετε να ασχοληθείτε. Σίγουρα όλοι όσοι έχουμε ζώα δεν καθόμαστε όλοι μέρα να τα νταντεύουμε σπίτι όμως έχουμε και ώρες που θα έχουμε επαφή με αυτά μαζί μας μες στο σπίτι. Ακόμα και ένα κουνέλι,θελει 3-4 ώρες καθημερινά να ναι εκτός κλουβιού,για να τρέχει και να μην καταντήσει νευρικό.
    Ενα σκυλί δε μπορεί να 'ναι δεμένο όλη μερα να το βγαζουμε βόλτα και να το ξαναδενουμε και να λεμε ότι έχουμε σκυλο.




    -Σημείωση για το δέσιμο: Για μένα είναι απαράδεκτο. Προσωρινά ναι,πχ 1 ωρα να στεγνώσει αν τον καναμε μπάνιο στο κήπο(το καλοκαίρι). Αλλά να μενει στοχώρο του ,καταδικασμένο με την αλυσίδα και το κολλάρο να του πληγώνει το λαιμό είναι απάνθρωπο. Εχω χρόνια να δέσω σκυλί.
    Στο κήπο μπορούμε να το περιορίσουμε σε ''κλουβί'' με περιφραξη ενώ στο μπαλκόνι, αν τρώει τα φυτά η λυση είναινα παρουμε τα φυτα κ όχι να δέσουμε με μισό μετρο αλυσίδα το ζωντανό!


    4. Διακοπές Καλοκαιριού.Χριστουγέννα. Σ/κ.
    Είστε διατεθιμένος να θυσιάσετε το air condition της 1ης θέσης στο πλοίο και να τη βγάζετε επί 6 ώρες στο κατάστρωμα δίπλα στο Ρανταπλάν σας; Γιατί εγώ τα τελευταία 6 χρόνια εκεί τη βγάζω.
    Δεν θα μπορείτε όποτε σας καπνίσει να φύγετε σ/κ.Θα χετε ένα ''παιδί'' πίσω. Εχετε κάποιον να τον ταϊσει; Μπορείτε να τον παρετε μαζί; Ισως να μη φύγετε κιολας!
    Ολα αυτά είναι προβλήματα,για μένα μικρά που λύνονται και γίνονται ρουτίνα. Οπως θα παρεις να κλείσεις ξενοδοχείο για σένα,απλά έχεις στο μυαλό σου πλέον να κλείσεις.. ξενοδοχείο που δεχεται ζώο. Δεν είπαμε ότι επειδή έχετε ζώο,η μονη λύση είναι το.. camping. Θεληση να υπάρχει και όλα γίνονται.


    5. Το..οικονομικό. Δε χρειάζεστε να είστε ο Ωνάσης για να ταίσετε και ένα και δύο κοπρόσκυλα.
    Το κόστος δεν είναι φοβερό-απ την άλλη το ''χα,ευκαρία, χαρίζεται αυτό το λυκοσκυλο'' δεν είναι και στάση.
    Ενα πλεονέκτημα στην υιοθεσία ημίαιμου είναι ότι τα ταλαίπωρα είναι.. δωρεάν.
    Αλλά δεν θα πρέπει να ναι αυτός ο λόγος που το παίρνετε!
    Το παίρνετε γιατί το θελετε,για να το σώσετε και να του προσφέρετε ΣΠΙΤΙ, ΤΡΟΦΗ, ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΦΡΟΝΤΙΔΑ.
    Αυτό σημαίνει ένα minimoun κόστος: 25-30 ευρώ το μήνα για τροφή,ετήσια εμβόλια: 30 ευρώ,εξετασεις αίματος 2 φ/χρόνο: 40 ευρώ Χ2=80 ευρώ, στείρωση: 1 φορά, 150-200 ευρώ.
    Και αν αρρωστήσει φυσικά τα φάρμακα & sprey για καλαζάρ/τσιμπούρια. Τιμές όχι απαγορευτικές αλλά απ την εμεπιρία μου για κάποιος,αρκετά ψηλές για το μισθό τους και τα ..3 παιδιά που έχουν ας πούμε.


    Και μετά απ αυτά παμε και στο θέμα του ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ.


    Το κουτάβι/γατάκι θα λερώσει,θα γαυγίσει,θα κάνει ζημιά.
    Δεν υπάρχει ούτε 1% να μην συμβούν αυτά.
    Το πιο ήσυχο να παρετε θα γίνει κατι από αυτά.
    Ενα παιδάκι 2 χρονών δε θα σπάσει κατα λάθος το βαζο; ή δε θα λερωθεί με το φαϊ του; Το διώχνουμε και μετανιώνουμ που το καναμε;
    Ετσι και το ζωο.Και τις αταξίες θα κανει,και τις ζημιούλες του.ΕΜΕΙΣ τι κάνουμε;
    -Ασχολούμαστε.
    -Το μαθαίνουμε / εκπαιδεύομε και συμβιώνουμε!


    Και τρίχες θα μαζέψετε και αγαπημένα σας παπούτσια θα κλάψετε και θα τ ακούσετε από γείτονες για το κλάμμα του.
    Απλα αυτό θα γίνει στην αρχή. Ο μόνος υπεύθυνος για να σταματήσει και να μη συνεχιστεί για τα υπόλοιπα 15 χρόνια είστε ΕΣΕΙΣ.
    Δε φταίει ο σκυλος στο μπαλκόνι που κλαίει. Φταιει ο ιδιοκτήτης που τον μέχει αφήσει επειδή λείπει ή βαριέται να τον βγάζει βόλτα.
    Δε φταίει το κακό ΤΕΡΑΣ των διπλανών που δαγκωσε το παιδακι της γειτόνισσας. Φταίνε οι ιδιοκτήτες που δεν ξέρανε τη ράτσα και τον δένανε για ''να γίνει φύλακας''.
    Δε φταίει ο Μαξ που όταν τον φωνάζετε στη βόλτα σας γράφει και τρέχει. Φταίτε εσείς που δεν ασχοληθήκατε όταν ήταν κουτάβι να του μάθετε 2 απλά πραγματα.


    Τα ζώα είναι πανέξυπνα. Οσο και (αν νομίζουμε ότι) τα εκμεταλλευόμαστε μπορουν 10 φορές να μας κάνουν τη ζωή πατίνι.
    Το θέμα είναι να τα σεβόμαστε χωρίς να μας παρουν τον αέρα και να μαστε ίσοι φιλαράκια που θα ζήσουμε μαζί μια υπέροχη ζωή 15-20 χρόνων.


    Ενα θέμα που πλέον θίγω ΠΡΙΝ την υιοθεσία με όλους τους υποψήφιους είναι η στείρωση και το ζευγάρωμα.


    ΔΕΝ ΝΟΕΙΤΑΙ ζευγάρωμα ημίαιμου. Αν είστε της αποψης ότι ο Ρόκυ σας πρέπει να δώσει τα φοβερά μάτια του στις επόμενες γεννιές,ΜΗΝ υιοθετήσετε ζώο σας παρακαλώ!
    Στειρώστε το ζώο σας,για λόγους υγείας. Αν όχι αμέσως όποτε μπορείτε. Οσο είναι αστείρωτο οφείλετε να μεριμνάτε για το να μην ζευγαρώσει και αποκτήσει απογόνους που δεν μπορείτε να διαθέσετε και να σιγουρέψετε σε καλά σπίτια.
    Και λόγω του υπερπλυθησμό των αδέσποτων (που υποφέρουν στους δρόμους) δεν υπάρχει λόγος γι αυτό.
    ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΠΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. ΑΣΠΡΟ-ΜΑΥΡΟ.
    Ποσοστά απ' τα στειρωμένα ζώα δεν παίρνω οπότε άλλος λόγος που τα λέω αυτά δεν υπάρχει.


    Είστε μερικοί που είστε στο κόσμος σας... Θεωρείτε ότι όλα τα σκυλάκια/γατάκια είναι ευτυχισμένα στα σπιτια πρέπει να γεννάνε και όλο και κάπου θα βρεθούν οικογενειες για τα κουτάβια. Ψαξτε λίγο δείτε πόσοι παλεύουν στο Διαδίκτυο να δώσουν σκυλιά αδέσποτα και μετά πείτε μου.
    Δεν τον ατηγορώ αυτό το κόσμο. Είναι έλλειψη ενημέρωσς δυστυχώς.Αλλα πρέπει να το αποφύγετε.
    Το ίδιο μπορεί πριν λίγα χρόνια να ταν με το AIDS. Ολοι είχαν αγνοια,δεν ήξεραν ή δεν ενδιαφερόντουσαν να μαθουν τρόπους μετάδοσης / προφυλαξης και όποιον είχε τον φοβόντουσαν. Λαθος. Στον πολιτισμένο κόσμο που ζούμε είμαστε ΟΛΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΟΛΑ.


    Δεν υποχρεώνει κανείς - εκτός απ τη συνείδηση μας- να γίνουμε ακτιβιστές στην.. Greenpeace.
    Οφείλουμε απ την άλλη να απέχουμε όμως και από καθε δραστηριότητα που βλάπτει το περιβάλλον. (Αποθετική συμπεριφορά λεγεται).
    Το κανουμε; Οχι, είναι νομίζω η απαντηση δυστυχώς.


    Θα πείτε:Εγώ φταίω αν έχει αδέσποτα;
    Θα σας έλεγα όχι.αλλα πλέον κρατώ και μια επιφύλαξη.
    Εσύ δεν ζευγάρωσες το σκυλί σου και δεν ξέρεις αν ζουν ακόμα τα κουταβια εκεί που τα δωσες; Ναι έχεις..


    Η..όχι δε φταις εσύ αλλά μη ρίξεις και φόλα στο αδέσποτο της γειτονιάς σου.


    Ξέφυγα λίγο απ το θέμα μας,αλλά είναι πιστεύω προέκταση / συνέπεια μιας κακής υιοθεσίας.
    Μπορεί να καταληξει στο ζευγάρωμα / εγκατάλειψη / αύξηση αδέσποτων.


    Και θα μου πείτε τι σε νοιάζει;
    Είμαστε ανθρωποι; Ναι.
    Πονάμε; Ναι.
    Ε, λοιπόν, πονάω όταν βλέπω το σκυλι να ψάχνει στα σκουπίδια να φάει και ξέρω ότι γι αυτό ευθύνεται ο άνθρωπος. Γι αυτό με νοιάζει.


    Πριν κάποια χρόνια πρόσεχα τι θα πώ και πώς θα το γράψω μην με πουν τρελλή. Πλεον υπάρχουν τόσοι τρελοί΄(βλέπε αγγελίες: Πωλειται καθρόαιμο γκριφόν-κανίς),με τόσο μεγαλη ελλειψη ενημέρωσης και ευαισθητοποίσης που θεωρώ τον ευατό μου πολύ καλύτερο και εμπειρο να τα πω.
    Και αυτό που με θλίβει είναι ότι πρέπει να ΠΩ μην εγκαταλείπετε το ζώο σας.Αντί να είναι αυτονόητο...


    Κλειάννα Μαλαματίνα


koutavaki.blogspot.com